Informationen in persischer Sprache
تاریخچه کوتاهی در باره قناری
رده بندی قناری به طرز سیستماتیک بین المللی
پرنده. آوس
رده: سرینوس سرینوس
خانواده: فينک ها( فرينگی ليدا)
زير خانواده: سهره ها (کاردولينا)
گونه: قناری وحشی (سرينوس قناریوس)
نژاد: قناری اهلی (سرينوس قناريا فورما دومس تيکا)
مختصری در باره قناری
بنا به اظهارات عده ای از کارشناسان و دانشمندان، پرندگان از لحاظ گذشته تاريخی از بازماندگان سوسمارهائی بوده که در گذشته دوپائی راه ميرفتند.البته این نطریه که پرها از رشد و تکامل پولکهائی شبیه به پولک سوسمارها در عرض سالیان مدید بوجود آمده اند امروزه رد شده و دیگر محققان معتقدند که تکامل و پیدایش پر و مو در حیوانات مستقلا و جدا از هر گونه رابطه با پولک انجام شده و هیچ ربطی به نطریه تشکیل پر از پولک ندارد.در هر حالت این گروه از حیوانات بعدا به طبقه پرندگان با نام لاتين« آوس» در سيستم نامگذاری حيوانات مشهور شده اند . پرندگان جزء رده مهره داران بوده و در رديف جانوران خون گرم و دويايان تخمگذار که اعضای جلوئی آنان ( دستها) در سیر تکامل تاریخی به بال تبديل شده. از طرف ديگر بدن آنان از پوششی بنام پر پوشيده شده ونقش حافظ بدن پرنده را بازی میکند.
امروزه تقريبأ حدود ۹۰۰۰ نوع پرنده روی کره زمين وجود دارد که در کل به ۳۰ راسته مختلف و ۱۶۰ خانواده تقسيم ميشوند. تمامی پرندگان با وجود تفاوت بسيار زياد در شکل ظاهری، همگی تقریبا دارای بدنی ر است و کشيده بوده که این فرم از ساختمان بدنی درامر پرواز کمک بزرگی برای آنان ميباشد.
یکی از مهمترين مشخصات پرندگان داشتن پر است که بخش اعظم بدن آنان را ميپوشاند و حفاظ بسيار خوبی در امر ایزوله کردن بدن در برابر گرما و سرما و نیز جلوگيری از تغير دائمی دمای بدن پرنده میباشد و ضمن اينکه از خاصييتی ضد آبی برخوردار است. علاوه بر اين ساختار و ترتيب قرار گفتن پرها روی بدن پرنده از دلائل اصلی قدرت مانور و تغير جهت در حين پرواز که در فيزيک آئروديناميک ناميده ميشود،می باشد. یکی دیگر از خصوصييات مهم پرندگان در مواردی پرريزی فصلی و در موارد ديگر پرريزی سالييانه آنهاست که در زبان عاميانه « توی لک رفتن» نيز ناميده ميشود.
قاعدتأ اين عمل هرساله در پرندگان بالغ پس از دوره توليد مثل در تابستان شروع شده که کم و بیش شش الا هشت هفته بطول ميانجامد. مسلمأ پرنده با نوآوری پرهای خود گذشته از بالا بردن قدرت پرواز و فرار ازشکارچييان، همزمان شانس بهتری در ادامه زندگی خواهد داشت.
اين پوشش بدنی بین پرندگان در اولين ساعات آغاز زندگی پس از خروج از تخم متفاوت ميباشد.
از اين بابت هستند جوجه هائی که کاملأ برهنه و یا حداکثر دارای مقدار کمی پرز بوده و در ضمن نیز لانه نشين میباشند مانند جوجه کبوترویا جوجه قناری. و درموردی دیگر ميتوان از جوجه هائی نامبرد که بخش اعظمی از بدنشان از پرزهای اوليه که شباهت زيادی به کرک دارد پوشيده است مانند جوجه های ماکيان و بعضی پرندگان آبزی مانند مرغابی . جوجه های این نوع از پرندگان به فاصله بسیار کمی پس از خروج از تخم لانه را ترک میکنند و در مقایسه با جوحه های لانه نشین تا اندازه ای خودمختار و مستقل میباشند. جوجه های خانه نشین تا قبل از ترک لانه صاحب پرهای دوران نوجوانی میشوند وهمین پرها دوباره در فصل پائيز همان سال دوباره نو شده و به پرنده شکل و شمايلی مانند همنوعان مسن تر خود ميدهد. البته در اين مورد نيز استثنا موجود ميباشد. مانند بعضی از مرغان دريائی و شاهين ها که اين پروسه را در عرض چند سال و با سپری کردن چندين دوره پرريزی به اتمام ميرسانند.رنگ در پرهای پرندگان بر اثر وجود رنگدانه هائی به رنگهای مشکی و قهوه ای ؛ قرمز و يا زرد بوجود می آیند. این رنگدانه ها را میتوان در ساختمان پرها در زیر میکروسکوپ مشاهده کرد. از طرف ديگرظهور رنگهائی مانند رنگ بنفش؛ آبی ویا رنگ متاليک که عمدتآ بر اثر تابش نور بر پر ها دیده میشوند از دیگر خاصييتهائی است که فقط مختص پر میباشد . با توجه دقيق تری به بعضی ديگر از اعضای پرندگان مانند منقار و يا پاها ميتوان گمان زد که آنان در چه مناطق جغرافيائی زندگی و از چه منابع طبيعی غذای خود را تهیه ميکنند. مثلأ بعضی از پرندگان آبزی مانند پليکان با منقار کیسه مانند خود قادر است در آن و احد غذای خود را که از ماهيان کوچک تشکيل ميشوند تهيه کند. تصور اين موضوع که در صورت مجهز نبودن اين پرنده به چنين منقاری مسلمأ او برای تهيه غذا به وقت بسیارزيادتری نیاز مند خواهد بود بسیار ساده میباشد .
در عوض پرندگان شکاری با داشتن پاها و چنگالهای قوی قادرند طعمه خود را در حين پرواز شکار کرده و نيز حتئ تا مسافتی با خود به محل مناسبی حمل کنند. اين عمل نزد پرندگان ديگر با نداشتن چيين اعضائی مسلمأ غير قابل تصور خواهد بود. ويا دارکوب که با نوک تيزش غذای خود را که از لارو حشرات تسکیل میشود را از زير پوسته سخت درختان خارج و سپس استفاده ميکند. مثالهای عنوان شده نشان ميدهند که چطور تک تک اعضای بدن پرندگان در سير تکامل تاریخی با محيط زيست آنان انطباق پيدا کرده اند.
یکی ديگر از خصوصيات همگانی اکثر پرندگان استخوان بندی آنان ميباشد. استخوان پرنده با دارا بودن تعداد بسيار زيادی از حفره های هوا بسيار سبک و کم وزن بوده که این صفت همراه با صفت های دیگرند که قدرت پرواز پرنده را ممکن ميسازند. از ديگر محرک های اصلی در توان پرواز استخوان بندی قفسه سينه پرنده ميباشد که فرمی۷مانند بخود گرفته و جايگاه قرا گرفتن ماهيچه های بسيار قوی سينه است که بدون آنان مطمئنأ پرنده برای پرواز با مشکل مواجه خواهد شد.
تاريخچه ورود قناری به زندگی انسانها
از اينگه دقيقأ در چه سده ای قناری به زندگی انسانها راه پيدا کرده اطلاعات دقيقی در دست نيست. بنا به حد س تاريخدانان اروپائی قناری برای اولين بار در سده های پانزده بعد از تولد حضرت مسيح از زادگاه خود اسپانيا به ديگر کشور های اروپائی راه پيدا کرد. به احتمال زياد قبل از اين زمان قناری در بسياری از معابد کليسائی در اسپا نیا
نگاه داری و پرورش داده ميشده .در آن زمان قناری جزو اقلام صادراتی بوده و تحت نظارت و انحصار دولت آن زمان اداره میشده و صادر کنده گان قناری تنها اجازه صادرات قناری نر را دارا بود ند. زادگاه اصلی قناری در جزائری است متعلق به اسپانيا که به همين نام نيز مشهور شده اند. رنگ طبیعی قناری وحشی سبز مايل به گنجشکی است. گنجشکی از اين بابت که اين پرنده علاوه بر دارا بودن رنگ زرد در سینه و پشت دم، رنگهای ديگری از قبيل رنگ سياه و قهوه ای بنام ملانین را نیز در پر های دم ، با ل و ديگر پر های ريز خود داراست.تمامی رنگهای دیگر قناری که امروزه نزد انسانها جایگاه خود را دارا میباشند نتیجه تکثیر و پرورش و اصلاح نژاد با برنامه ریزی مشخص میباشد.
آرايش اين رنگها دریکایک پر های پرنده تابع قوانين ژنتيکي و بيولوژی ميباشد که بستگی به ساختمان ژن پرنده دارد. از اين روست که مثلأ در مورد قناری سبز، رنگ سبز اين پرنده بر اثر ادغام رنگ زرد ( که ضمينه اصلی رنگ پرنده است) با دو رنگ ديگر سیاه و قهوه ای بوجود ميآ يد. اين پديده در قناری سياه که طو سی سير ميباشد از ترکيب رنگ سفيد( در اينجا رنگ سفيد ضمينه اصلی رنگ پرنده است) با دو رنگ ديگر بوجو ميايد در ضمن باید متدکر شد که در قناری طوسی در اثر اصلاح نژاد رنگ زرد
را عمدأ از ساختمان ژن قناری حدف کرده اند . قناری سياه که همان طوسی سير است حاصل کار پروش دهندگان قناری است و بر اثر تداوم اصلاح نژاد بوجود آمده. بعدها در قناری سياه بر اثرادامه تداوم اصلاح نژاد يک جهش ژنتيکی انجام شده که منجر به بوجود آمدن قناری سياه کم رنگ شده که به اسم طوسی باز مشهور ميباشد. در کل ميتوان گفت که ضمينه اصلی رنگ تمامی قناری های امروزی که نزد انسانها پرورش داده میشوند سفيد، زرد وقرمز است. البته رنگ قرمز در پرهای قناری وحشی وجود نداشته و اين رنگ بعدها در اثر جف دادن سهره ای از امريکای جنوبی با نام لاتین( اسپينوس کوکولاتوس) که رنگ قرمز ضمينه اصلی رنگ بدن آن است،در اوائل صده بیست وارد قناريهای امروزی شده است.
